Deze website is een podium voor mijn bespiegelingen. Er is geen doel anders dan dat.
Anje Bareman
Ik schrijf voor Niemand. Dit is een daad van rebellie. Er wonen woorden in mijn wezen of wezens in mijn woorden. Wie zal het zeggen? Ze eisen bestaansrecht en willen nu hun zin. Lang hield ik ze aan het lijntje, uit angst dat ze zouden uitbreken. Toch hebben ze een weg gezocht. Nu mogen ze er zijn…
Niemand is welkom!
BAREMAN BENOEMT
Heeft eerlijkheid zin? Zijn sociale conventies wat waard, behalve een masker om de waarheid te verhullen?
Zie verder →
BAREMAN STRUIKELT
Het lot van de ontembare vrouw is om alles ter discussie te stellen en niets als vanzelfsprekend te zien.
Zie verder →
BAREMAN = BEWUST
Het oog ziet alleen wat de geest kan bevatten. Iedereen heeft een blinde vlek, waaraan gewerkt moet worden.
Zie verder →
Volg je eigen pad
… ook als dat tot prijs heeft dat anderen je verlaten
Met het hart op de tong weet ik dat ik anderen (onbedoeld en ongewild) kan kwetsen. Zelf word ik liever gekwetst door de waarheid dan getroost door een leugen.
Als mensen konden zien wat ze van elkaar dachten, dan zou het vast heel lastig worden om beleefd te blijven. En velen danken hun goede geweten aan hun slechte geheugen.
Ik vrees dat de meeste mensen deugen voor zover hun eigenbelang niet in het geding komt. Maar hopelijk wordt in de rechtszaal van het geweten af en toe zitting gehouden.
Toen je bij me wegging, wilde ik graag met je mee. Tot ik besefte dat we bereid moeten zijn om los te laten wat we kwijt zijn: verlangens, projecties en dromen. Wie blijft vasthouden aan degene die vertrekt, ontmoet degene die komt niet.
Het Tribunaal
Hier sta ik dan geketend en gebonden
De Onmacht zelve in ’t spotlicht van de schijn
dat licht dat ik toch zelf had aangedaan
de duisternis verdrijvend en de pijn
Publiek gefluister als ik naar voren treed
ik sta voor ’t tribunaal van het Alweten
mij wordt gevraagd of ik de wet wel ken
de Wet van Eer en Reinheid van Geweten
Ik neig mijn hoofd, verstomd, verdoofd, verward
wat moet ik zeggen, ben ik te verstaan?
Van buiten schijnbaar onberoerd
van binnen ben ik echter aangedaan
Gestommel in de zaal, de roep om reden
‘Wat is uw antwoord’, dringt de Rechter aan
Ik hef mijn hoofd, maar ’t bonken wordt niet minder
Als door een waas zie ik de jury staan
Ik weet alleen dat wat ik heb te zeggen
niet uitmaakt voor het volgen van de Wet
dat heel mijn handelen en mijn spreken
reeds in het kader hiervan zijn gezet
Aldus verkies ik maar te zwijgen
en recht mijn schouders en mijn lijf
‘Spreek dan’, roept mijn familie angstig
‘doorbreek, verhinder dit verblijf!’
Ik echter, hecht geen waarde aan dit aards gerecht
dus volgt na korte stilte de bezegeling van mijn lot
Ik weet mij van ’t publieke oordeel wel verzekerd
maar stel alleen belang in dat van God
– Augustus 1998
Meer gedichten▸ ⚜️ Franse gedichten▸
‘Wie zou iets van je willen lezen?
Wie zou überhaupt iets van je willen weten?’
PS Het schaap weet alles!
Het leven is een spiegelgevecht.
De rest
is illusie,
marketing
of beide.
‘Bareman haar werk kenmerkt zich door een scherpe, gevoelige en onconventionele blik op mens en samenleving.
Ze is een onafhankelijke denker met afkeer van gemakzucht, maar ook een waarheidszoeker in een wereld vol ruis.
Daarnaast is ze radicaal eigenzinnig en neemt geen genoegen met middelmatigheid. Visie boven blinde volgzaamheid, diepgang boven platitude.
Het valt op dat ze geen behoefte heeft om haar inzichten met publiek te delen. Ze weet zich toch onbegrepen of veroordeeld, zegt ze daarover.’
– Vooral door zichzelf, denken wij –
Lees blog →
Décalé
Bareman heeft, net als iedereen, feedback nodig. Ze draaft soms door en dan moeten wij haar tegenhouden. Wij geven haar de ruimte die ze nodig heeft, maar behouden ons het recht voor om commentaar te leveren op teksten die zij produceert.
Wij zijn de baas
Lees onze Tegenspraak▸