Non-conformist
Bourgeois-bohème, voor het eerst aangetroffen in de roman Bel-Ami (1885) van de Franse schrijver Guy de Maupassant.
Wil zich onderscheiden als progressief en bezorgd over het milieu, maar is tegelijkertijd non-conformist en erop uit om zich te onderscheiden als uniek.
Links liberaal, maar vanuit een comfortabele situatie. Daarom heeft ‘Bobo’ in Frankrijk een negatieve connotatie. Oh lala, c’est Boboba.
Wie is Anje Bareman?
Anje Bareman wordt in 1957 geboren in Amsterdam, als tweede van vier kinderen. Een jaar na haar geboorte verhuist het gezin naar Bennebroek, waar haar vader als zenuwarts werkt.
Ze groeit op in een huis op het terrein van een psychiatrisch ziekenhuis, waar ze zich buiten vrij voelt en verbonden met de natuur. Ze heeft een hekel aan school omdat het saai is.
Ze ontwikkelt zich als creatief en gevoelig kind met een sterk rechtvaardigheidsgevoel, maar botst met de kerkelijke opvoeding en regels. De uiterlijke schijn van vroomheid staat haaks op het gebrek aan empathie in huis. Haar ouders zijn emotioneel niet beschikbaar en dat maakt dat ze zich alleen voelt. Haar afwijzing van autoriteit en kerk is existentieel.
Ondanks haar intelligentie krijgt ze een lager schooladvies, omdat ze als vrijbuiter ‘niet de juiste mentaliteit heeft’ om te studeren. Haar puberteit staat in het teken van botsingen met haar ouders en een sterke behoefte aan autonomie. Ze rebelleert, gaat stiekem uit, en verliest langzaam haar vertrouwen in gezag. Een zoektocht naar liefde en persoonlijke vrijheid volgt.
Levensthema
Een diep humanistisch thema is de drang naar zelfkennis en authenticiteit. Taal is een rode draad. Haar vroege liefde voor woordkunst blijkt zowel wapen als toevlucht. Maar ook hierin ligt een pijnpunt: haar eerlijkheid wordt als te confronterend gezien. De wereld lijkt haar echtheid niet goed te kunnen verdragen.
Ze is op zoek naar de waarheid, maar ervaart zowel de kracht als de last van eerlijkheid. Dat laatste wordt meestal niet op prijs gesteld en dat maakt haar tot een buitenstaander.
